Zespół badawczy w południowym Ekwadorze dokonał zaskakującego odkrycia. Wśród nagrobków na cmentarzu w mieście Amaluza naukowcy natrafili na trzy nowe gatunki węży. Z powodu utraty naturalnych siedlisk te podziemne gady musiały zaadaptować się do nowych warunków. Z ustaleń wynika, że opuszczone miejsca mogą stanowić istotne rezerwaty dzikiej przyrody.
Dlaczego węże z rodzaju Atractus wybrały cmentarz w Amaluzie
Badania przeprowadzone pod kierunkiem Alejandro Arteagi wykazały, że gady zamieszkują nie tylko teren cmentarza, ale również ziemię za starym kościołem oraz budynek miejscowej szkoły. Tereny cmentarne stwarzają wyjątkowo korzystne warunki:
- ograniczona presja człowieka zapewnia spokój niezbędny do bytowania,
- struktura spulchnionej ziemi pod nagrobkami ułatwia kopanie korytarzy, co jest kluczowe, ponieważ węże te to mistrzowie kamuflażu,
- różnorodna mikrofauna stanowi stałą bazę pokarmową dla tych niewielkich drapieżników.
Zniszczenie lasów mglistych zmusiło węże do migracji
Naturalne środowisko tych zwierząt to wilgotne, górskie lasy mgliste Ameryki Środkowej i Ameryki Południowej. Działalność człowieka polegająca na wycince drzew oraz osuszaniu podmokłych terenów pod pola uprawne systematycznie niszczy te ekosystemy. Utrata naturalnych siedlisk sprawiła, że węże zmuszone były poszukać nowych miejsc do życia. Wymuszona adaptacja zwierząt ostatecznie doprowadziła je do zurbanizowanych przestrzeni w Ekwadorze.
Charakterystyka i nazewnictwo nowych gatunków z Ekwadoru
Na świecie znanych jest blisko 4000 gatunków węży. Jak wskazują raporty opublikowane we września 2026 roku, lista ta powiększyła się o trzy nowe. Zidentyfikowane gady wykazują unikalne cechy morfologiczne i behawioralne odróżniające je od wcześniej znanych przedstawicieli rodziny. Podczas projektu The Explorers Club Discovery Expeditions naukowcy nadali wężom następujące nazwy:
- Atractus discovery (od nazwy ekspedycji badawczej),
- Atractus zgap (od nazwy inicjatywy zajmującej się ochroną przyrody ZGAP),
- Atractus michaelsabini (na cześć Michaela Sabina, wnuka filantropa wspierającego działania proekologiczne).
*Powyższy tekst ma charakter informacyjno-edukacyjny i opiera się na udostępnionych we wrześniu 2026 roku raportach z wypraw badawczych. Szczegółowe dane dotyczące opisanych gatunków węży i ich zachowań mogą ulec w przyszłości aktualizacji w miarę postępu kolejnych prac badawczych w regionie.*